In deze driedelige blogserie gaat Synquis in op de huidige situatie in de bouwsector, waarin door een sterk aantrekkende markt een tekort aan personeel ontstaat. In een dynamische arbeidsmarkt in de bouw ontstaan geheel nieuwe situaties met hun eigen problemen. Welke situaties zijn dit en waardoor ontstaan ze? En belangrijker… Wat kunnen we er aan doen? Hieronder volgt het laatste deel (deel 3) van deze serie blogs onder de titel: Jammer, dat het zo goed gaat…

 

In deel 1 van deze serie blog zijn de volgende consequenties van hoogconjunctuur in de Nederlandse bouwsector aangegeven:

  1. De arbeidsmarkt komt in beweging
  2. De (bouw)prijzen gaan omhoog
  3. De selectiviteit gaat omhoog
  4. De professionaliteit gaat omlaag

 

In deel 2 zijn we nader ingegaan op de consequenties 1 t/m 3. In dit derde (en laatste) deel gaan we in op de professionaliteit, die omlaag gaat.

 

NB Om de actualiteit van het onderwerp van deze serie blogs nogmaals te onderstrepen worden ook verwezen naar het dossier ‘Zoektocht naar talent’ van Cobouw

 

Ad 4: De (eigen) professionaliteit en klantgerichtheid van de projectstakeholders is vaak bepalend voor de vraag of een project tot een goed einde wordt gebracht. De algemene ervaring is dat bij hoog conjunctuur dit negatief beïnvloed wordt. Dit komt doordat marktpartijen minder afhankelijk zijn van dat ene project, door ‘drukte’ geen tijd hebben, of wellicht op een ander project meer kunnen verdienen. De kans dat een project niet de juiste professionele aandacht krijgt en daarmee verwaarloosd wordt neemt toe.

 

Een ander aspect waardoor de bediening van het belang van de klant op projecten omlaag gaat is de inzet van onvoldoende capabel personeel. Wat Synquis betreft is dit een erg belangrijk aspect, waar nog weinig aandacht voor is. We zullen dit daarom nader toelichten. We merken op dit moment in de projecten al dat de inzet en kwaliteit van het personeel omlaag gaat. Dit heeft direct en duidelijk invloed op het verloop van het project en brengt de nodige risico’s met zich mee.

 

De kwaliteit van het personeel loopt in zijn algemeenheid terug, omdat niet voor iedere functie iemand gevonden kan worden met het juiste opleidingsniveau c.q. de juiste opleiding. Feitelijk zeggen we daarmee, dat er mensen ingezet worden op een positie waarvoor ze niet gekwalificeerd zijn. De kans op (bouw)fouten neemt daarmee toe. De oorzaak ligt niet alleen in onvoldoende basisopleiding, maar ook in het gebrek aan bijscholing onvoldoende verdieping in de actualiteit. Tevens heeft de afgelopen bouwcrises er toe bijgedragen dat veel adviseurs noodgedwongen als ZZP-er of eenmanszaak hun functie uitoefenen waardoor de (eigen) (vak)ontwikkeling veelal is afgeremd. Tijdens de crisis is hier onvoldoende in geïnvesteerd om dit op peil te houden.

 

Misschien nog wel belangrijker dan het opleidingsniveau is de eigen projectbetrokkenheid van de mensen. Was het tijdens de crisis zo, dat iedereen zijn best deed om zijn werk goed te doen en vooral niet negatief op te vallen, is het nu zo dat de druk op het verliezen van je baan een stuk minder is. Het voert te ver om te zeggen, dat iedereen de kantjes er nu af loopt, maar je merkt wel dat de druk om een gedegen prestatie te leveren is afgenomen. Dit wordt waarschijnlijk op dit moment extra duidelijk, omdat iedereen merkt dat de arbeidsmarkt in de bouwsector volop in beweging is. Directe collega’s vinden een andere baan, maar ook op basis van de berichten op social media en de aandacht van bijvoorbeeld recruiters maken duidelijk dat het niet veel moeite meer kost om een alternatief te vinden.

 

Voor de opdrachtgever is de situatie er niet gunstiger op geworden. Het is duurder geworden en de zekerheid op een goede afloop van het project is omlaag gegaan. Hoe ga ja daar nu mee om? Het antwoord daarop is naar de mening van Synquis gelegen in gedegen projectmanagement.

De projectmanager kan een belangrijke rol spelen in het slagen van het project. Is dat niet altijd al zo geweest? Ja, natuurlijk wel, maar de huidige situatie vraagt een andere aanpak en mindset.

 

Het belangrijkste is dat de rol van de projectmanager als regelneef, troubleshooter en ontzorger intensiever wordt. Hij/zij dient nadrukkelijker een sturende rol te nemen en op ieder moment op detailniveau op de hoogte te zijn van de inhoud van het project. Sturen op hoofdlijnen is niet voldoende.

 

Verder dient er aandacht te zijn voor de saamhorigheid in het team. Het moet logisch en vanzelfsprekend zijn, dat de teamleden elkaar helpen en de gaten dichtlopen en het project zien als hun eigen project. De projectmanager dient hierin het juiste voorbeeld te geven. Door een cultuur te creëren waarin de groep het normaal vindt, dat er geen zaken tussen de wal en het schip mogen vallen en dat het ieders verantwoordelijkheid is om dit te voorkomen, is de kans kleiner dat een individu zijn eigen ideeën over ‘voldoende inzet’ tot uitvoering brengt. Voeg daar aan toe dat alleen vastgelegde en afgestemde afspraken geldig zijn en een project alleen slaagt wanneer eenieder zijn gevraagde bijdrage voor de volle 100% levert.

 

Het laatste aandachtspunt voor de projectmanager is een heldere communicatie. Daarbij gaat het met name over het (schriftelijk) vastleggen van afspraken.

 

Synquis is van mening, dat alle afspraken duidelijk (schriftelijk) vastgelegd moeten worden en alleen schriftelijk vastgelegde zaken (juridisch) gelden. Er wordt vaak veel overleg gepleegd in projecten, maar zelden worden de gemaakte afspraken gedegen vastgelegd in een verslag. Daarmee is het zaadje geplant voor onduidelijk en het niet nakomen van afspraken.

 

Door overleggen en afspraken wel goed te documenteren wordt bereikt dat eenieder aan de afspraken gehouden wordt. We zien maar al te vaak, dat het (blijkbaar) te veel moeite kost om afspraken, acties en afstemmingen goed vast te leggen met als gevolg dat eenieder hier zijn eigen interpretatie aan geeft, welke zelden in het projectbelang zijn.

 

U zult zich wellicht afvragen wat er aan voornoemde aandachtpunten nu bijzonder is? Dat hoort toch altijd zo gedaan te worden? Dat is toch de taak van de projectmanager? Inderdaad. Dit zou je van de projectmanager mogen verwachten, echter laat de praktijk (helaas) vaak anders zien.

Vanuit eigen ervaring kan Synquis melden dat projecten welk niet binnen de vooraf afgestemde kaders verlopen vaak als oorzaak hebben dat hier professioneel ontzorgend projectmanagement ontbreekt.

 

Synquis is van mening, dat het specifiek sturen op deze punten in de huidige marktsituatie een belangrijke bijdrage is voor het laten slagen van ons project.

 

De tijd, dat een projectmanager een ‘dozenschuiver’ is, die op afstand het project aanstuurt en inhoudelijk weinig betrokken is, maar vooral goed is in delegeren en problemen benoemen maar niet oplossen, is wat ons betreft voorbij. Een professionele projectmanager zal zich extra in moeten zetten om het project goed over de eindstreep te brengen.

 

Voor opdrachtgevers is het ook vanuit dit perspectief ‘Jammer, dat het zo goed gaat…’. Bij de samenstelling van het projectteam zal extra aandacht nodig zijn om tot een goed functionerend team te komen, waarbij de spoeling voor een projectmanager die met de huidige situatie weet om te gaan, (helaas) erg dun geworden is.